با عرض سلام به همه ی دوستان گرامی می خواستم شما رو دعوت کنم که به وبلاگ جدیدم(نجواها ی عاشقانه) قدم رنجه کنید و نظرات سازندتون رو واسم بذارید،راستی یه قالب در مورد نماز برای وبه جدیدم می خواستم اگه پیدا کردید خبرم کنید، منتظرتونم...

حجة السلام قدس می گوید:
« روزی آقا فرمودند: در تهران استاد روحانیی بود که لُمعَتین را تدریس می کرد، مطلع شد که گاهی از یکی از طلاب و شاگردانش که از لحاظ درس خیلی عالی نبود، کارهایی نسبتاً خارق العاده دیده و شنیده می شود.
روزی چاقوی استاد ( در زمان گذشته وسیله نوشتن قلم نی بود، و نویسندگان چاقوی کوچک ظریفی برای درست کردن قلم به همراه داشتند ) که خیلی به آن علاقه داشت، گم می شود و وی هر چه می گردد آن را پیدا نمی کند و به تصور آنکه بچه هایش برداشته و از بین برده اند نسبت به بچه ها و خانواده عصبانی می شود، مدتی بدین منوال می گذرد و چاقو پیدا نمی شود. و عصبانیت آقا نیز تمام نمی شود.
روزی آن شاگرد بعد از درس ابتداءً به استاد می گوید:
« آقا، چاقویتان را در جیب جلیقه کهنه خود گذاشته اید و فراموش کرده اید، بچه ها چه گناهی دارند. » آقا یادش می آید و تعجب می کند که آن طلبه چگونه از آن اطلاع داشته است.

از اینجا دیگر یقین می کند که او با (اولیای خدا) سر و کار دارد، روزی به او می گوید: بعد از درس با شما کاری دارم. چون خلوت می شود می گوید: آقای عزیز، مسلم است که شما با جایی ارتباط دارید، به من بگویید خدمت آقا امام زمان(عج) مشرف می شوید؟
استاد اصرار می کند و شاگرد ناچار می شود جریان تشرف خود خدمت آقا را به او بگوید. استاد می گوید: عزیزم، این بار وقتی مشرف شدید، سلام بنده را برسانید و بگویید: اگر صلاح می دانند چند دقیقه ای اجازه تشرف به حقیر بدهند.

مدتی می گذرد و آقای طلبه چیزی نمی گوید و آقای استاد هم از ترس اینکه نکند جواب، منفی باشد جرأت نمی کند از او سؤال کند ولی به جهت طولانی شدن مدت، صبر آقا تمام میشود و روزی به وی می گوید: آقای عزیز، از عرض پیام من خبری نشد؟ می بیند که وی ( به اصطلاح ) این پا و آن پا می کند. آقا می گوید: عزیزم، خجالت نکش آنچه فرموده اند به حقیر بگویید چون شما قاصد پیام بودی ( و ما علی الرسول إلا البلاغ المبین )
آن طلبه با نهایت ناراحتی می گوید آقا فرمود: لازم نیست ما چند دقیقه به شما وقت ملاقات بدهیم، شما تهذیب نفس کنید من خودم نزد شما می آیم. »

 

حجة السلام والمسلمین قدس از شاگردان آیت الله بحجت می گوید:
« روزی آقا فرمودند: دکتری متدین اهل ولایت و شیعه مدتی در صدد پیدا کردن یاران حضرت حجت علیه السلام می گشت حتی می خواست اسامی آنها را بداند. روزی در مطب خود که در خانه اش قرار داشت تنها نشسته بود، شخصی وارد شد و سلام کرد و نشست و فرمود: حضرت آقا، یاران حضرت حجت علیه السلام عبارتند از... و شروع کرد به شمردن نامهای آنان و تند تند همه را نام برد و نام یکی نیز « بهرام » بود. به هر حال در طول چند دقیقه همه سیصد و سیزده نفر را شمرد و گفت: اینها یاران مهدی (عج) می باشند و بلند شد و خداحافظی کرد و رفت.
دکتر می گوید: او که رفت من تازه به خودم آمدم که این چه کسی بود؟ و آیا من خواب بودم یا بیدار؟ از همسرم که در اتاق مجاور بود پرسیدم: آیا کسی با من کاری داشت و پیش من کسی آمد؟ گفت: آقایی آمد و تند تند حرف می زد. دکتر می گوید: تازه فهمیدم که من خواب نبودم و او از افراد معمولی نبود. »

عرش می لرزید وقتی خاک می شد بسترت
آسمان وا کرد چتری از محبت بر سرت
حنجر جبرِِِِِِیل هم با نام تو تطهیر شد
تا رسید آن تیغ بی شرم و حیا بر حنجرت
نخل های تشنه از تنهایی ات خم می شدند
تا شنیدند از لبانت ربنای آخرت
ای همه مظلومیت،سیمرغ قاف عاشقی!
رنگ غربت داشت، از روز ازل بال و پرت

الهی بی پناهان را پناهی                       به سوی بی پناهان کن نگاهی

چه کم گردد ز سلطان گر نوازد                  گدایی را ز رحمت،گاهگاهی

مرا شرح پریشانی چه حاجت                   که بر حال پریشانم گواهی

الهی تکیه برلطف تو کردم                        بجز لطفت ندارم تکیه گاهی

دل سرگشته ام را راهنما باش             که دل بی رهنما افتد به چاهی

نهاده سر به خاک آستانت                       گدایی دردمندی بی نوایی

بگو آقا.بگو و دلخوشم کن،هر چند من لیاقت درکش را ندارم.
اکنون که در رمضان هستیم،می خواهم بدانم کجا می خوانی:اللهم انی افتتح الثناء بحمدک و انت مسدد للصواب بمنک و...
و سحر های این ماه را میهمان کدام سفره پاک و ساده علی گونه ای هستی؟و کدام گوش معصوم میهمان ندای ملکوتی :اللهم انی اسئلک من بهائک بابهاه،تو میشود؟
ای کاش زمانیکه می خوانم:یا عدتی فی کربتی و یا صاحبی فی شدتی...تو صاحبم را به من بشناسانی.
بگو آخرین شب قدر را کجا بیایم تا ابو حمزه را از زبان تو بشنوم؟
بگو چگونه در دعای قرآن ذکر مقدس بالحجة را فریاد زنم تا بیایی؟
عزیز روز و شبم!ای گل نرگس فاطمه!
تمام این ماه عزیز را به انتظارت می نشینم و دعا میکنم که بیایی.
و کدام عیدی شیرین تر از اینکه نماز عید فطر را به تو اقتدا کنم؟

میلاد با سعادت کریمه ی اهل البیت آقا امام حسن (ع)بر همه ی شیعیان مبارک باد

الهی رجب گذشت و ما از خود نگذشتیم الهی تو از ما بگذر سلام بر شعبان و اعیادش سلام بر حسین و عباسش سلام بر سجاد و سجودش سلام بر نیمه شعبان و ظهورشمولودش آغاز ماه رسول خدا ماه شادی آل الله مبــــــــــــــــــــــــــــــــــــــارک باد.

در آن نفس که بمیرم در آ رزو ی تو باشم

بر خلاف آنان که پنداشته اند انتظارظهو یعنی دست روی دست گذاشتن و فقط گلیم خود را از آب بیرون بردن و به جزئیات اسلامی ودینی و اجتماعی بی تفاوت ماندن، هرگزچنین پنداری درست نیست... بر عکس انتظار یعنی در طلب عدالت و آزادگی و آزاد فعالیت کردن و نپذیرفتن ظلم و باطل و بردگی و ذلت وخواری، مقاومت کردن و در برابرهر ناحقی و ستمی و ستمگری ایستادن است.مجاهدت خستگی ناپذیر در طول تاریخ، گواه این است که در مکتب، هیچ سازش و سستی راه ندارد. شیعه در حوزه ی انتظار یعنی غلبه ی علم بر جهل، وغلبه تقوا بر گناه، همواره آمادگی خود را برای مشارکت در نهضت های پاک و مقدس تجدید می نماید، و با یاد تاریخ سراسر خون و حماسه ی سربازان فداکار تشیع، مشعل مبارزات عطیم را حمل می کند این که به شیعه دستور داده اند که به عنوان نتظر همیشه سلاح خود را آماده داشته باشد و با یاد کردن قائم آل محمد «ص» قیام کند ناشی از همین آمادگی است. ناشی از همین قیام واقدام است.

پندی دلنشین از عالم بزرگوار آیت الله حاج شیخ علی صافی اصفهانی (قدس سره)

با امام زمانتان باشید،برنامه و رفتار او را داشته باشید و به او اقتدا کنید، و به نهی او منتهی بشوید، با او ارتباط برقرار کنید، و او را رهبر و مقتدای خود قرار بدهید. او در تمام امور معصوم مطلق است و هر کس به او نزدیک تر باشد از همه به خدا مقرب تر است. هر که به او نزدیک تر به خدا نزدیک تر.

اگه می خوای با معشوقت درد ودل کنی راز دلت رو بهش بگی ،از ته قلبت باها ش حرف بزنی، باید دنبال بهترین راه باشی ، بهترین راه :همون که ستون دینه ،همون که سیم وصل به معشوقه، همونکه اگه بخونیش آرامش سراسر وجودت رو میگیره ،همونکه دین ما بهش خیلی سفارش کرده،آره همون نمازه

بحثی پیرامون نماز 

هر عاقلی همین که در برابر لطف و محبتی قرار گرفت از ولی نعمت و کسیکه به او لطف کرده تشکر می کند ما هم پس از آنکه با خدای خود آشنا شدیم و از الطاف بی پایان و دایمی او بهره مند شدیم بر خود لازم می دانیم که از او تشکر کنیم .

آری نماز تشکر از ولی نعمت می باشد

ناگفته پیداست که در تشکر باید خواسته ی او را در نظر بگیریم ودر چگونگی تشکر کاملامطیع و عبد باشیم. مخفی نماند که خدا نیازی به تشکر ما ندارد ولی از آنجا که نماز در سازندگی خود ما نقش بزرگی دارد،انجام آن واجب است.همان گونه که پدر نیازی به تحصیل فرزند ندارد،ولی چون تحصیل در سعادت فرزند موثر است، لازم است دنبال کند، این از یک سو و از سوی دیگر میبینیم غفلت از خود وهدف آفرینش خود ما در صد ها جنایت است و نماز به تعبیر قران که میگوید: «اقم الصلاة لذکری » بپادار نماز را تا یاد خدا در تو زنده شود و نیز می بینیم امام صادق «ع» فلسفه ی نماز را، توجه و به خود آمدن می دانند.

راستی کسانی که با انداختن یک بمب  و یا اختراع هرویین و کراک و....هزاران فرد را نابود می کنند و یا دوربین را در تهیه ی فیلم های منحرف کننده وسیله قرار می دهند به یاد خدا هستند؟ هدف و آفرینش خود و جهان را فهمیده اند؟

اهمیت نماز

از آیات قران استفاده می شود که برنامه ی نماز در مکتب سایر انبیاء نیز بوده در روایات اسلامی نمازپایه دین ،اصل دین ،قوام دین،معرفی شده ،همان گونه که قطعات آهن، لبه عقربه ی کوچک قطب نما را از مسیر خود منحرف می کند، علاقه ها و غرائز سرکش، روح انسان را منحرف می کند برای جلو گیری از انحراف باید قطعه ی آهن را از کنار قطب نما بر داریم تا به طور طبیعی قرار گیرد. به وسیله ی نماز روزی پنج مرتبه عقربه ی کوچک روح خود را به سوی مبدأ هستی سوق می دهیم. پیامبر اسلام «ص» فرمو دند: گناهان انسان، در نماز همچون برگ می ریزد.و نیز فرمودند: نماز نور چشم من است و برای من همچون غذا برای گرسنه و آب برای تشنه است گرچه گرسنه و تشنه سیر می شوند ولی من سیر نمی شوم.